شاید واژه اختلال شخصیت مرزی (BPD) را بارها و بارها شنیده باشید. این واژه برای بیشتر افراد سردرگم کننده است و اطلاعات زیادی درباره اش ندارند.

چنین ختلالی بیش از ۱.۴ درصد بزرگسالان آمریکایی را تحت تاثیر خود قرار داده اما NAMI معتقد است که تعداد این افراد حتی بیش از ۵.۹ درصد است. زنان بیشتر از مردان با چنین اختلالی شناسایی می شوند هر چند تحقیقات و مطالعات انجام شده نشان می دهد هم مردان و هم زنان به چنین شرایطی مبتلا می شوند.

گاهی از اوقات اختلال شخصیت مرزی با افسردگی یا PTSD اشتباه گرفته می شود. بحث های نادرست زیادی درباره این اختلال وجود دارد.

اختلال شخصیت مرزی هم به درستی تشخیص داده نمی شود و هم به درستی درمان نمی گردد.

برخی از پزشکان هم هستند که بیماران مبتلا به BPD را ویزیت نمی کنند چون معتقدند چنین اختلالی قابل درمان نیست. اما واقعیت چنین نیست.

در این مقاله قصد داریم به همین موضوع بپردازیم و به سوالاتی که درباره اختلال شخصیت مرزی وجود دارد پاسخ دهیم. پس همراه ما باشید…

برای اختلال شخصیت مرزی چه درمان هایی توصیه می شود؟

روان درمانی اولین خط درمان برای چنین افرادی است. این شیوه درمانی، هر هفته یک یا دو جلسه با مشاور برگزار می شود و به آنها کمک می کند احساس بهتری داشته باشند. درمان برخی از نشانه ها نسبت به نشانه های دیگر ساده تر است و اغلب روند درمانی بر روی سایر اختلالاتی که ممکن است واضح باشند تمرکز می کند.

دو نوع روند درمانی دربرگیرنده DBT و MBT است.

در روند درمانی DBT که یک رویکرد حل مسئله است به بیمار مهارت های خاصی آموزش داده می شود و به او کمک می کند احساسات شدیدی که دارد را کنترل نماید و رفتارهای خودتخریبی را کمتر نماید.

در روند درمانی MBT که گفتاردرمانی است به افراد کمک می کند بر روی وضعیت روحی خود تمرکز کنند و ببینند دیگران چه تفکرات و احساساتی دارند.

داروی خاصی برای اختلال شخصیت مرزی وجود دارد؟

بر اساس گفته های متخصصان داروی خاصی برای درمان این اختلال وجود ندارد. اما گاهی از اوقات پزشک بیمار داروهایی را برای هدف قرار دادن نشانه های خاصی همچون اضطراب، افسردگی و نوسانات خلق و خو تجویز می کند.

فردی که با این اختلال دست و پنجه نرم می کند باید رابطه نزدیکی با پزشک داشته باشد و در رابطه با روند درمان و عوارض جانبی برخی از داروها با او صحبت کند.